بازی اخر بانو

.ساعت دو و نیم شنبه شب است .کتاب بازی اخر بانو راتمام کردم ذهنم کار میکند اما جسما خسته ام .فردا یا روز دوشنبه بازهم در باره این کتاب خواهم نوشت فقط این اخر شبی یک سئوال برای من می ماند که چطور نویسندگان تازه دست به قلم ما نام نویسندگان خارجی را در داستانهایشان می اورند اما هیچ اشاره ای به نویسندگان  ایرانی پیش از خود نمیکنند نویسندگانی که به روشنی جای پای کارهایشان را می توان در داستانهای انها دید ؟البته می دانم نام نویسنده خارجی کلاس می اورد و نویسنده وطنی که خودی هم نباشد باید از صحنه روزگار ناپدید شود کاری که تمام این سالها سیاست دولت بوده اما اخر نویسنده ای که از دهه شصت می نویسد که باید کمی منصف تر از اقای صفار هرندی باشد .