این  از اقبال خوش من است که حسین میرزائی اشتباهی برایم کامنت میگذارد تا من بروم سراغ وب سایت  او و شعرهای زیبایش را بخوانم  .اقای میرزایی نظرت را راجع به این نوشته من بگو  ممنون می شوم

چگونه 

از قطره قطره های حیاتم دفاع کنم

و نگذارم خاک

که حادثه ای غریب است

آن را به کام خود کشد ؟

قطره قطره های صورتم

چین می خورد به سوی خاک

قطره قطره بینائیم

میگویم  بیا

بیا ِ تمام میکده های شهر را قرق کنیم

و در پنجاه سالگی

دست درگردن

آوازخوانان

از این میخانه

به ان میخانه برویم

می گوید :

تو

آن زبانی را

که ما

روزگاری با آن آواز می خواندیم

به خاطر می آوری ؟