تبليغاتX
یادداشت‌های منیرو روانی‌پور -
۱-این وظیفه من است که داستان نویسندگان جوان را بخوانم و نظر خودم را بگویم .دوستانی کامنت میگذارند بدون اسم بدون ادر س و می خواهند  نظرم را در باره مسابقه  داستان نویسی شهر کتاب بگویم .من تا هنوز هیچ کدام از داستانها را نخوانده ام و نه پی گیر نقدها شده ام .اما حتما دراولین فرصت همه راخواهم خواند  حرفی که می ماند این است :کسانی که برای من کامنت میگذارند حتما باید اسم و ادرس داشته باشند و ضمنا خودشان داستان خود را برایم بفرستند و بگویند که این چندمین داستانی است که نوشته اند .واقعیت این است اگر بدون نقاب روبروی هم بایستیم و حرف بزنیم راحت تر است .برای من داستان مهم است .وقتی کسی با اسم مستعار اعتراض میکند یعنی ادمی است که حتی نمی  تواند پشت داستان خودش هم بایستدد .خیال میکنم از این فضای تهمت و توطئه یواش یواش باید بیایئیم بیرون .متلک گفتن کار ادمهای اندیشمند نیست و نیز به در گفتن تا دیوار بشنود من که با تمام توانم سعی میکنم این ویژه گی فرهنگی را کمرنگ کنم .

۲- نامه ای درباره  یعقوب یادعلی نوشته شده و امروز تایپ می شود می رود برای امضا.

۳-این مقاله راحتما بخوانید "ایرونی بازی در تاریخ شفاهی از اقای قائد

+ نوشته شده توسط منیرو روانی‌پور در دوشنبه سیزدهم اسفند 1386 و ساعت 20:7 |