نامه در تاریخ ۱۶خرداد ماه ۶۹ نوشته شده آن وقت ها شیراز بودم .
تهران -۱۶خرداد ۶۹
خانم روانی پور سلام. نامه شما امروز رسید ."اهل غرق "را تمام کردم .به گمان بنده یکی از رمان های ماندنی دهه اخیر است .و برای نویسنده جوانی همچون منیرو درآغاز راه خیلی خوب و درخشان است .این قلم نشان می دهد که آثار درخشانی عرضه خواهد کرد.
خانم روانی پور اگر بتوانید روزی یکی دو ساعت از وقت خود را صرف مطالعه تاریخ بیهقی َ سفر نامه ناصرخسرو َ سمک عیار و قابوسنامه بکنید نتایج بهتری در کار زبان فارسی خواهید گرفت .(بنده میدانم که جنابعالی متون کلاسیک ادب فارسی خوانده اید )اما در حین کار نوشتن در دوره اخیر از ضروریات است که مجددا انس و الفتی با سرچشمه پیدا کنید .شما بهتر از بنده آگاه هستید که مشکل صدی نود اهل قلم این ملک این است که نوشتن ر ابا خواندن ترجمه آغاز کرده اند .
و اما درباره حرف و سخن روشنفکر جماعت بیکاره این ملک .اینان تنها در باره رمان شما نیست که وراجی می کنند .در زمان زنده یاد هدایت در باره او حرف می زدند و او را گربه باز و منحرف می خواندند .در باره نیما و آل احمد و دیگر بزرگان ادب معاصر همین طور بوده .بنابر این حرف تازه ای نیست .و شما که گوشتان پر است از این حرف ها .
آنچه می ماند کار یک نویسنده است .بنده همواره به شما توصیه می کردم و اکنون نیز به صراحت می نویسم که مطلقا توجه نکنید .یکی دوتن از نویسندگان منصف و اهل کار انتخاب کنید و کارهایتان را به نظر آنها برسانید .
تاریخ ادبیات معاصر ایران سراسر ازماجراهای تاسف آور است .عده ای یک نویسنده جوان را لانسه میکنند و معایبش را به او یاد آوری نمیکنند و سرانجا آن جوان زه می زند و از کار اصلی خود باز می ماند .
خوشبختانه جنابعالی از جهات روحی و روانی نیازمند تایید و تکذیب نیستید و به کار خود اعتماد دارید و تواضع یک هنرمند را هم دارا هستید .همین منجر به سلامت زندگی و کار نویسندگی تان شده است .برایتان آرزوی سلامتی و توفیق می کنم و امیدوارم "دل پولاد" هم منتشر شود .
مریم برایتان سلام دارد و مشغول مطالعه رمان "اهل غرق" است و هرچه پیشتر می رود مشتاق تر می شود .سلام به دوستان مشترک برسانید .
ارادتمند علی دهباشی