نه ِ دنیای قشنگی نیست .حالا می توانم مجسم کنم که انها اول باور نکرده اند .دانشجویانی که توی کلاس بوده اند یا توی سالن کنفرانس خیال کرده اند شوخی است از ان بازی ها که در گیم ها هست ..اما اولین تیر که در رفته ...دهانهای باز چشمان وحشت زده و چهره مصمصم دانشجوی کره ای ...این جا واقعا چه چیزی جدی و چه چیزی شوخی است ؟صبح تا غروب کانالهای تلویزیون ادمها را وامی دارند تا برای کنترل کلسترول و قند خون و...راهی ازمایشگاهها شوند ولی در سراسر این قاره هرادمی می تواند راحت اسلحه بخرد هرکسی می تواند راحت با این اسلحه هر کجا که می خواهد برود ..دقیق امار می دهند در چه ساعتی چند گلوله و از چه زاویه ای شلیک شده اما پلیس می ایستدد و پشت درختها سنگر میگیرد و به صدای رگبار تیر گوش می دهد حتی فکر نمی کند که در را بشکند و وارد ساختمان شود ...نه دنیای قشنگی نیست .و چه کینه ای باید در دل دانشجوی کره ای خانه کرده باشد که این جور بی تفاوت هم کلاسی هایش را به گلوله ببندد .خیال میکنم سینما و گیم های بازی قباحت کشت و کشتار را از بین برده اند .