اینجا زبان مسلط زبان دیگری است و تو به  عنوان نویسنده  باید مراقب زبان مادریت باشی و  به فرهنگ و زبان میزبان هم نزدیک شوی .کار ساده ای نیست . مخصوصا برای ما که فرهنگی کاملا متفاوت داریم.

 از پشت پنجره اتاق کارم  درختها سبزی بی دریغی نثار م میکنند .نگاه میکنم و نفس میکشم هیچ سبزی مثل هم نیست پس چطور در کشور من و دولتمردان می خواهند همه ادمها مثل هم باشند ؟دیروز از ایران تلفن داشتم از خیابانهای خالی از زن و دختر میگفت از مغازه هایی که درشان ارام ارام تخته می شود ...نمی دانم خیابانی که تویش دخترکی قدم نزند به چه درد می خورد ؟