تبليغاتX
یادداشت‌های منیرو روانی‌پور - انار شکفته
اين شعر را براي عمه جان  مسئول زنان افغاني نوشته ام که جلوي خانه اش ترور شد .حتما به کامنت هايي که نوشته هاي مرا نقد ميکنند جواب مي دهم .سعي مي کنم برنامه مشخصي بگذارم که دوستان هم وقتشان تلف نشود احتمالا آخر هر هفته اين کار را خواهم کرد .اگر البته به کامپيوتر دسترسي داشته باشم .

 

هوو....

هوو....

باد ؛ باد مي آيد

                   بالا دست رودخانه

در کوچه پس کوچه هاي

                               متروک

            لابلاي  خاک ريزه ها

درهاي بسته را باز ميکند .

دختران گستاخ

             بيرون ...بيرون

                     کنار رودخانه

بالا دست رودخانه

             کهن باوران

                         پرسه مي زنند :

دخترها به صف

به صف کنار رودخانه

امروز درس عملي اخلاق است

دخترکان منتظر

صداي شيپور

چيزي قل مي خورد

                    روي آب

شايد

هندوانه بريده اي باشد

يا

     اناري درشت

نه

سر بريده زني است

که گيسواني بلند دارد

سر با موج رودخانه

بالا و پائين مي رود

ودخترکي روي موج

                    ماهي قرمز مي بيند

               و ديگري دسته اي گل سرخ

          وسومي

              اناري شکفته 

                          با دانه هاي درشت ياقوتي

         لبخند مي نشيند بر لبان دخترکان

                          و شلاق بر شانه هايشان

+ نوشته شده توسط منیرو روانی‌پور در دوشنبه هفدهم مهر 1385 و ساعت 13:14 |