دلم سوخت که نتوانستم نمایشگاه عکس نصراله کسرائیان راببینم .۰اگر بخواهم ده چهره ماندگار انتخاب کنم یکی از انها نصراله کسرائیان است .انوقتها که هنوز می توانستی کوه دماوند را از توی خیابان فاطمی ببینی این هنرمند بدعت گذار چه شبهای زیادی که در کمین نشست تا سپیده بزند و بتواند قله دماوند را به تصویر بکشد ...کسرائیان سالهای سال دوربین به دست سراسر سرزمین مارا گشته و داستانها به تصویر کشیده است .حسرت می خورم که ادمهایی مثل او خاطراتشان را نمی نویسند ....تجربه ها می توانند برای کسانی که تازه دوربین به دست میگیرند دلنشین اموزنده و زیبا باشند ...هنوز و سالیان سال بعد از این و شاید برای همیشه کتابهایی او ایران سرزمین ما دماوند کردستان و.... کارهای ارزشمندی است که هرکسی می تواند به انانی که ما و سرزمین مارا نمی شناسد هدیه بدهد اگر این نمایشگاه هنوز برقرار است دوستان ان را از دست ندهند حتما به دیدن کارهای نصراله کسرائیان بروید ادمهایی مثل او زاده چشمه های زلال و جنگل های سرسبزند نمی دانم کسانی که تیشه به ریشه این مملکت زده اند اثار باستانی را دزدیده اند و چشمه سارها را خشکانده اند از کجا امده اند ؟
+ نوشته شده توسط منیرو روانیپور در پنجشنبه دهم آبان 1386 و ساعت
20:52 |
