دیروز از سفر امدم .رفته بودم سانفرانسیسکو برای برنامه ای که داشتم " چرا ادبیات ایران جهانی نیست ؟متن اصلی ان را به انگلیسی و فارسی هردو روی همین وب میگذارم اگر تا ان وقت سایتم درست نشده بود .توی همین ماه برنامه های فشرده ای داشتم  دو تا تو همین دانشگاه نو ادا و یکی هم موسسه خانم نیلوفر طالبی ....

حالا خیلی خسته ام و دو هفته ای می شود که رمانم را شرو ع کرده ام ...خوب دارم لولیتا خوانی در تهران را می خوانم  راستش تا پنجاه صفحه اش را خوانده بودم که چشمانم اسیب دید حالا عینک دارم و می توانم ادامه بدهم  فعلا تا این جا و می توانم بگویم که هر دانشجوی داستان نویسی باید این کتاب را بخواند  بحثهای بسیاردقیقی در باره ناباکوف هست و نویسنده درانتخاب بستر داستانی بسیار موفق است امیدوارم بتوانم بقیه کار را بخوانم اما این جا بیشتر متاسفانه با این کتاب سیاسی برخورد شده  دیروز در سانفراسیسکو به دوستی که بر علیه این کتاب بود گفتم ببین فکر کن که این متن را در  یک جزیره دور افتاده به تو می دهند و نه نویسنده اش را می شناسی و نه  ناشرش را باید به متن تو جه کنی متن را بخوانی نه اینکه چون به فلانی تقدیم شده یا فلانی ازش تعریف کرده پس کتاب خوبی نیست ..

/شنیده ام که مارگارت اتوود در باره کتاب مطلبی نوشته شاید بلاخره دست به دامن خود  آذرنفیسی

شوم و نقد اتوود را پیدا کنم .

می توانید متن مصاحبه مرا اینجا بخوانید

http://www.persianmirror.com/index.cfm

http://iranian.com/main/2007/we-have-start-somewhere

http://persianmirror.com/index.cfm